Home

Vakantie Salla 2008

Fins Lapland aan de voet van de Sallatunturi

Ingrid regelt het wel!

Reisverslag Ronnie en Noor

Zondag 10 februari 2008

Vanmorgen om 6:15 uur opgestaan, even opfrissen en de laatste dingen inpakken en op naar Ingrid en Daan. Iets na 7 uur bij hen thuis en door naar Schiphol.

Met de bus werden we naar de vertrekhal gebracht. We konden meteen inchecken en hadden vier stoelen naast elkaar. De drie dames aan één kant van het gangpad en Ronnie met twee andere mensen aan de andere kant. We vertrokken twee uur later dan de planning omdat het erg mistig was in Rovaniemi. De vlucht duurde geen drie uur en twintig minuten, maar drie uur.

In Rovaniemi werden we snel naar de bus geloodst. Na twee uur rijden werden we niet direct naar het
hotel gebracht, maar naar het rendierenpark waar een bijeenkomst werd gehouden. Na een korte
presentatie van alle excursies werden we naar het hotel ‘Revontuli’ gebracht. Daan was aan het i
nchecken en daar bleek dat ze geen twee huisjes hadden gereserveerd, maar één huisje voor ons vieren.

Wij moesten even wachten, we zijn maar gaan eten en tijdens het eten waren er inmiddels toch twee
nieuwe huisjes geregeld. In eerste instantie waren ze volledig volgeboekt, maar waarschijnlijk hebben
ze iemand anders naar een andere bungalow overgebracht.

De kamers zijn echt heel mooi, ruime badkamer, twee wc’s en alle voorzieningen zijn aanwezig. Gelukkig ook een kurkentrekker voor de gekochte flessen wijn op Schiphol. Snel douchen en een kop koffie drinken met de dames.

Maandag 11 februari 2008

De wekker gezet om 7:15 omdat we vandaag een verkenningstocht gaan maken met de sneeuw-
scooters. Deze trip zat inbegrepen in het arrangement. Om 9:30 moesten wij ons verzamelen om
onze kleren aan te doen en om 10:00 vertrokken wij. Het was een trip van 20 km, maar na een
paar km stonden we te wachten op een deel van onze groep. Deze was achtergebleven waarna
later bleek dat een oudere vrouw was gevallen met haar hoofd tegen een boom. Niets ernstigs
bleek later. Wij vervolgen onze tocht en komen via een prachtige route met bevroren sneeuw-
bomen op de top. We konden niet genieten van het uitzicht omdat de bewolking erg dik is.

Ronnie heeft de heenweg gereden en Noor gaat terug rijden. Op de heenweg toch een paar keer met de sneeuwscooter bijna omgelegen door het wilde rijden van Ronnie.

We zijn tijdens de trip langs de rendierenfarm gereden voor een kop koffie en een donut. Noor heeft meer buiten bij de husky’s gestaan dan binnengezeten.

Om 12:00 uur waren we terug bij de plek waar we ook zijn vertrokken. Vervolgens hebben we nog een aantal excursies geboekt voor later deze week; op donderdag met de sneeuwscooter naar de Russische grens en een husky safari (4 uur) op zaterdag.

In het winkeltje hebben we broodjes en beleg gekocht om dat heerlijk op te eten in ons appartement. Na het eten hebben we een wandeling gemaakt om te zoeken naar de beste plek om het poollicht (Noorderlicht of Noor d’r licht) te spotten. Nu maar hopen dat het helder wordt deze week, want vandaag sneeuwde het voornamelijk.

’s Middags heerlijk in de sauna gezeten om bij te komen van de wandeling. In de avond hebben we gegeten in restaurant Tuvat wat heel erg lekker was.

Tegen 22:00 uur zijn we nog een stuk gaan lopen met de hoop dat de bewolking ineens zal wegtrekken om toch een glimp van het poollicht op te kunnen vangen. Met deze hoop zagen we zelfs een vrachtauto, wel met heel veel verlichting, aan voor het noorderlicht.

Dinsdag 12 februari

Vandaag tijd voor een wat actievere dag. Vroeg uit de veren om te gaan langlaufen, uiteraard wel na een stevig ontbijt. Om 10:00 uur stonden wij onderaan de piste van de Sallatunturi bij de skiverhuur shop. Bleek dat deze pas om 10:30 uur open gaat, dus maar even naar het restaurantje voor een bakkie koffie. Gaat die pas om 11:00 uur open… Het echte seizoen start 15 februari, voor die tijd zijn er dus nogal wat aangepaste openingstijden.

Nadat we de juiste ski’s en schoenen hebben aangemeten, besloten wij een tocht rond de berg
te maken. Maandag had een dame van deze winkel al aangegeven dat het rondje ongeveer 10 km
zou moeten zijn. Maar na meten met afstanden met onze vingers, komen wij tot de conclusie
dat het wel iets verder zou moeten zijn. Maar wederom na navraag en een correctere
inschatting van de jongen die er nu zat, kwam hij op 8,8 km. Dus we durven het aan.

Hij had ons nog als tip gegeven om tegen de klok in de berg rond te gaan, omdat het zwaarste gedeelte (rood) dan naar beneden gaat. We beginnen dus met heel veel blauwe loipes, maar alles wat je naar beneden gaat, moet je ook eerst omhoog. Er waren dus best wel een aantal klimmomenten op de heenweg. Halverwege onze tocht, dus aan de andere kant van de berg, is ook een koffiehut waar wij wilden gaan uitrusten. Een hele kleine houten ‘tent’ waar het voornamelijk buiten erg gezellig was. Een overdekt ‘bushalte’ met een groot vuur om je warm te houden.

Nu alleen nog 5 km grotendeels bergafwaarts. En inderdaad we hadden binnen 15 minuten meer dan 3 km afgelegd en ook de laatste kilometers waren voornamelijk bergafwaarts, dus we waren eigenlijk zo thuis. Eindgegevens van de trip: totale afstand 9,9 km, gemiddelde snelheid 4,8 km per uur en we hebben er iets meer dan twee uur over gedaan. Al deze gegevens werden mede mogelijk gemaakt door de GPS van Ingrid.

We hebben direct na het inleveren van de ski’s gegeten in het restaurantje onderaan de piste. Gewoon een pizza en de ander een broodje hamburger met veel frites. Na het eten en langlaufen is een sauna een welverdiende traktatie van deze inspannende dag.

                                                                 ’s Avonds hebben we heerlijk zitten relaxen in het huisje met een wijntje en nootjes.
                                                                 We hebben zelfs een worstje gegrild in onze eigen open haard. We zijn nog wel gaan
                                                                 wandelen deze avond, maar niet om het noorderlicht te zien; het sneeuwde namelijk
                                                                 behoorlijk deze avond.

Woensdag 13 februari

Vandaag staat er voor ons niets op de planning, Ingrid en Daniëlle gaan vanmiddag met de rendieren op pad. Geen reden om vroeg te ontbijten en we kunnen dus iets langer op bed blijven liggen.

Na het ontbijt zijn wij even naar de winkel geweest voor nog wat versnaperingen en we hadden inmiddels besloten om een paar uur te gaan skiën op de Sallantunturi. De dames gingen een stukje lopen voordat ze de wildernis ingaan.

Er staat een stevig windje, waarbij Noor direct wordt herinnerd aan de snijdende kou van vorig jaar in Äkkaslompolo. Gelukkig is de temperatuur vandaag een stuk warmer, ongeveer 4 graden onder nul. Na één afdaling hadden we de slag te pakken en hebben een aantal keer de blauwe piste geskied.

Aan de andere kant van de berg heerlijk een warme
chocolademelk gedronken, waar we overigens nu in 10
minuten waren in plaats van een dik uur gisteren.
Later nog een aantal keer de rode piste afgegleden
en met een voldaan gevoel hebben we de ski’s ingeleverd.

Uiteraard weer heerlijk in de sauna tot rust gekomen en we waren wel benieuwd naar de ervaringen van de dames na hun sleetocht met de rendieren.

In de avond weer heerlijk gegeten in het restaurant Kiela/Tuvat, waar de kaart uitgebreider is dan in ons eigen hotel. Dat weten meer mensen omdat het er vol zit, maar het is zeker een gezellig tentje. Tijdens het eten gaat het voornamelijk over het noorderlicht wat vanavond wel te zien is, het is namelijk behoorlijk helder.

Na een borrel in het huisje te hebben genomen, is het maar eens tijd voor onze wandeling naar het meer. Deze plek hebben wij uitgekozen tot beste spotplaats tijdens onze wandelingen eerder deze week. Het is inmiddels 22:45 uur en rond 23:00 uur zijn wij ter plaatse. Onderweg hadden we al iets mogen aanschouwen van het schouwspel wat het noorderlicht geeft. Snel het statief opzetten om de eerste foto’s te schieten. Juist nu is de hemel rustig en blijft het donker. We hebben in die tijd een vuurtje gestookt in het huisje wat midden op het meer staat. Er licht voldoende hout, aanmaakhoutjes en lucifers. En ja hoor: tijdens het aansteken van het vuur laat het noorderlicht van zich spreken. Een geweldige ‘regenboog’ over de gehele hemel. Iedereen hevig onder de indruk van dit bijzondere natuurverschijnsel. Voldoende foto’s kunnen maken om thuis te laten zien dat het niet alleen grote verhalen waren.

Om 00:30 uur hebben we het vuur gedoofd en zijn voldaan richting ons huisje gelopen. Wat zullen we lekker slapen deze nacht…

Donderdag 14 februari

Vandaag weer wat vroeger de wekker moeten zetten, we gaan met de sneeuwscooter op safari langs de Russische grens. Wij hebben de dames eerst verrast met een kleine attentie omdat het Valentijnsdag was.

Na het ontbijt zijn we richting Tuvat gelopen en daar werden we dik ingepakt omdat de temperatuur rond de -10 graden was. Na de korte uitleg gingen we van start, met z’n allen apart op een sneeuwscooter. Noor reed in het spoor van de gids, gevolgd door een trage mevrouw die onze line-up doorbrak. Erg jammer want ze wist de gashendel niet te raken. Na deze mevrouw reed Ingrid, Daniëlle en daarachter Ronnie.

Na de eerste stop gaf deze mevrouw al aan dat ze wilde ruilen, omdat ze niet bij haar familie was. Maar telkens bleef ze maar achter Noor rijden. Bij de eerste stop zagen we het oude Salla wat in de Tweede Wereldoorlog ‘ingepikt’ is door Rusland. Hierna reden met volle snelheid over het meer langs de Russische grens (80,5 km per uur). We stopten even bij een grenspaal waarbij wij wel in de gaten werden gehouden door een Russische helikopter.

We hebben gegeten midden in het bos in een geïmproviseerde zitkuil op rendierenhuiden. We hebben daar de standaard worstjes gegrild met koffie en koffiekoeken. Deze laatste smaken nog beter wanneer je ze even opwarmt boven het vuur.

We waren vroeger dan gepland terug bij Tuvat zodat we nog voldoende tijd hadden om even op te warmen in de sauna voordat we naar de Lapse avond zouden gaan.

Om 17:00 uur werden we weer bij Tuvat opgehaald om naar de rendierenfarm gebracht te worden voor de Lapse avond. We werden met meer dan 50 personen, allemaal Nederlanders, in een Kota gepropt. Het eten was voortreffelijk, veel vis en uiteraard rendierenvlees. Tijdens de gangen werden de Lapse gebruiken verteld door het komische personeel. Rond 21:00 uur werd het afgesloten en we wilden snel naar ons plekje op het meer om het noorderlicht te spotten. Op de weg van de farm naar Tuvat was het namelijk al te zien.

Deze keer hebben we zelf hout meegenomen van het hotel om ons te warmen samen met wat sterke drank en wat nootjes. We werden deze avond getrakteerd op prachtige noorderlichten die prima te fotograferen waren. Rond 23:30 zijn we weer naar onze hutjes vertrokken.

Vrijdag 15 februari

Uitslapen, omdat het gisteren nogal wat laat was geworden. Na het ontbijt besloten we om vandaag maar gewoon een wandeling te maken naar de rendierenfarm. Toch nog wel een behoorlijke trip omdat de heenweg circa 4 kilometer was. Ook waren er geen wandelpaden zodat het extra zwaar werd. Onderweg wel veel tijd gehad om foto’s te maken, zelfs van de duikende dames in de sneeuw.

Aangekomen bij de farm hebben we eerst een warme kop chocomelk gedronken en daarna even de husky’s geaaid en de rendieren bekeken. We mochten zelfs bij de rendieren het hok (groot weiland) in en kregen voedsel mee om ze te voeren. De dames waren helemaal in hun nopjes en Ronnie mocht hen fotograferen. Noor kreeg nog tijdens de fotosessie een mooie kopstoot van een rendierengewei.

De terugweg de kortste route genomen via een loipe omdat het overigens de koudste dag van deze week was. De hele dag temperaturen beneden de 20 graden onder nul met daarbij een strak blauwe hemel. Goed weer voor het noorderlicht voor deze avond.

Voor de verandering vandaag eens gegeten in ons hotel, vroeg en snel klaar. Dus hop, hop, hop op naar onze vaste stek het meer op. Deze avond al rond 21:00 uur naar de hut, nu afgeladen met hout, eten, drinken, drank, voorgekookte eieren en oh ja, uiteraard onze camera. Helaas was er ondanks de heldere nacht geen noorderlicht te zien. Rond 23:00 uur waren we het zat en hebben het vuur gedoofd. Wel hebben tijdens deze avond de mensen uitgelachen die aan de rand van het meer stonden te koukleumen. Deze nacht was de minimum temperatuur -28.8 graden.

Zaterdag 16 februari.

Vandaag staat de huskytocht op het programma. Het is een mooie dag en volgens de weerberichten zal het de hele dag gaan sneeuwen. Om 10:00 uur moeten we verzamelen bij Tuvat waarna we met een pendelbus naar de rendierenfarm worden gebracht. We zijn met 8 personen, dus 4 sledes, een mooie kleine groep. Na de uitleg over het sturen van de slee werden de honden voor de slee gezet. Vol enthousiasme blaffen de honden en kunnen niet wachten op het moment dat ze mogen rennen. Ronnie gaat als eerste achterop de slee staan en Noor mag in de bak gaan zitten.

De husky’s zijn erg snel en je moet telkens op de rem staan om af te remmen. Zes husky’s trekken de slee en ons voort door het prachtige landschap en met de sneeuwval maakt dit het plaatje compleet. Het sturen van de slee en het remmen valt wel tegen om tegelijk uit te voeren. Vaak ziet Noor de hoge sneeuwwand van heel dichtbij. Links van de slee liepen (bekeken vanaf de slee) Viiru, Nanni en Laikku, rechts van de slee Aslak, Mosku en Hansu.

Halverwege de tocht stoppen we om de lunchen in een zitkuil. We moeten het rendierenvel uit de slee meenemen om daarop te zitten. Ondertussen maken de gidsen een heerlijke zalmsoep en worden we ook nog getrakteerd op bessensap, broodjes en koffie.

Na deze break mag Noor plaatsnemen achter de slee en moet Ronnie in de slee gaan zitten. Noor heeft minder tijd om te wennen aan de honden en wordt meteen in het diepe gegooid door het bochtige parcours in de bossen. Eenmaal zijn we met slee en al over een dennenboom (geen hele grote gelukkig) gereden en waren we bijna omgevallen. Maar ook Noor heeft genoten van het mooie landschap en het enthousiasme van de honden. Deze excursie is zeker aan te raden en zullen we een volgende keer ook zeker weer gaan doen. We zijn dan ook apetrots op ons huskeyrijbewijs!

Bij thuiskomst even wat gedronken en we moesten al weer vroeg gaan dineren omdat het erg druk was in het restaurant Tuvat. Het sneeuwde nog hevig op de weg ernaar toe wat onze geplande wandeling alleen maar leuk zal maken. Alleen na het eten en de fles wijn die we genuttigd hebben in ons huisje, hadden we totaal geen puf meer om nog de schoenen aan te trekken om nog even in de verse sneeuw te wandelen. Lekker vroeg onder de wol om helaas deze omgeving morgen weer te verlaten.

Zondag 17 februari

Vroeg uit de veren om de koffers te pakken. Wij hebben in ons huisje geslapen en de dames hebben overnacht in een hotelkamer. Na het uitchecken nog snel even naar de piste om van de sneeuw te genieten. Bij een hutje lag nog een slee, waarschijnlijk van het hotel, die wij nog even gebruikten om van de berg af te glijden. Ingrid en Ronnie durfden deze toch wel steile helling aan en gingen met een hoge snelheid naar beneden.

Om 11:30 werden we door de bus opgehaald om twee uur later op het vliegveld te worden afgezet. Net als vorige week had het vliegtuig vertraging vanuit Schiphol waardoor we dus alweer een flinke vertraging opliepen. Uiteindelijk zijn we na een rustige vlucht rond 18.45 uur weer op Hollandse bodem. Nog even een bezoekje gebracht aan McDonald’s Schiphol-Noord, bij de langparkeerplaats. Het zijn nu tenslotte de wintersportweken daar.

Rond 21.00 uur rijden we Zeewolde binnen en zit deze heerlijke vakantieweek er toch weer echt op!